Kerstmis, 25 en 26 december
 

Het feest van Kerstmis is in grote delen van de Westerse wereld in hoge mate geseculariseerd en veel elementen in de manier waarop men hier Kerstmis viert gaan terug op voorchristelijke en Germaanse tradities.
De kerstdagen aan het eind van het jaar komen overeen met het tijdstip van het Germaanse midwinter of Joelfeest, waarbij het boze werd verjaagt en het Licht welkom werd geheten. Ronde de Middellandse Zee werden rond 25 december de feesten van de zonnegod gevierd. In Egypte was dat de zonnegod Ra en Helios in Griekenland. In het late Romeinse Rijk was dit vooral de zonnegod Sol Invictus (=de onoverwinnelijke zon). Omdat Jezus het Licht van de Wereld genoemd werd bepaalde Constantijn de Grote dat de geboorte van Christus op deze dag gevierd zou moeten worden. Bovendien - en dit feit is invloedrijker geweest bij de opkomst van de viering van de geboorte van Christus als Kerstmis - waren de dagen rond 25 december reeds de vrije feestdagen van de saturnaliŽn (de zonnewende).
kalender
Het weiden van schapen in Palestina is tegenwoordig rond 25 december weliswaar zeldzaam, maar in die tijd zeker niet onmogelijk - de schapen die voor de offerdienst in de Joodse tempel gefokt werden, graasden het hele jaar door, ook in de omgeving van Bethlehem. Bovendien is het in december in Palestina lang niet zo koud als in West-Europa.

In een van zijn geschriften uit 221 na Christus noemt Sextus Iulius Africanus al de geboorte van Christus op 25 december. Uit de oude christelijke liturgieŽn - van vůůr de vierde eeuw - stamt al de viering van Driekoningen op 6 januari.


niks